Biomedycyna

Chemia ogólna

Celem nauczania chemii ogólnej jest poznanie podstawowych zagadnień z chemii mających odniesienie do medycyny oraz będących wstępem do nauki innych przedmiotów. Na zajęciach student poznaje skład chemiczny organizmu, biologiczną rolę makro i mikroelementów oraz budowę i rolę podstawowych związków chemicznych występujących w organizmie. Poznaje podstawowe reakcje związków organicznych i nieorganicznych w roztworach wodnych i ich znaczenie dla funkcjonowania organizmu. Celem ćwiczeń jest również poznanie wybranych technik laboratoryjnych; analizy jakościowej, miareczkowania, kolorymetrii oraz pehametrii. Zajęcia praktyczne z chemii ogólnej mają za zadanie nauczenie samodzielnego wykonywania doświadczeń chemicznych oraz wyciągania prawidłowych wniosków.

 

Osoba koordynująca naukę przedmiotu w Zakładzie: dr n. med. Anna Horecka

 

UWAGA! Od nadchodzącego roku akademickiego (2022/2023) nie będzie przedmiotu Chemia ogólna.

Chemia w biomedycynie

Celem nauczania przedmiotu Chemia w biomedycynie jest rozszerzenie podstawowych zagadnień z chemii mających odniesienie do biomedycyny. Celem ćwiczeń jest również poznanie wybranych technik laboratoryjnych; analizy jakościowej, miareczkowania, kolorymetrii oraz pehametrii. Zajęcia praktyczne mają za zadanie nauczenie samodzielnego wykonywania doświadczeń chemicznych oraz wyciągania prawidłowych wniosków.

 

Osoba koordynująca w Zakładzie: dr n. med. Anna Horecka

Konsultacje

Rok akademicki 2021/2022

 

  1. Prof. dr hab. Jacek Kurzepa - poniedziałek 8.30-10.00
  2. dr hab. Irena Musik - czwartek 11.30-13.00
  3. dr Anna Boguszewska-Czubara, prof. UM - 
  4. dr Anna Hordyjewska - czwartek 9.00-10.30
  5. dr Anna Horecka - środa 10.00-11.30
  6. dr Dorota Luchowska-Kocot - wtorek 11.00-12.30
  7. Dr Bartłomiej Kulesza - wtorek 13.00-14.30

Jak pisać raport z ćwiczeń laboratoryjnych?

Na samym początku nasuwa się pytanie: „Po co pisać raport? Czy nie wystarczy wykonać doświadczenie i pokazać wynik asystentowi?”. Wykonanie doświadczenia i jego właściwa interpretacja są podstawą zaliczenia każdego ćwiczenia laboratoryjnego. Należy jednak pamiętać, iż oprócz wykonania zadania przez studenta, asystent ma obowiązek udokumentowania tego faktu. Raport napisany w trakcie wykonywania określonego zadania (szczególnie doświadczenia laboratoryjnego) wydaje się pozostawiać najmniej wątpliwości natury „czy student rzeczywiście nabył tą umiejętność?”. Raporty są przechowywane przez cały cykl kształcenia studenta. Jak więc pisać raport? Forma preferowana w Katedrze i Zakładzie Chemii Medycznej składa się z 5 elementów. Opisując wykonywanie doświadczenia najpierw należy podać jego CEL np. wykazanie redukujących właściwości aldehydów. Następnie należy podać jaką METODĘ będzie się stosować, aby uzyskać określony cel. W przytoczonym przypadku metodą będzie próba Tromerra. Jednak w wielu sytuacjach stosowane metody nie mają nazw pochodzących od nazwisk badaczy. Wtedy piszemy: metoda kolorymetryczna, miareczkowanie, chromatografia cienkowarstwowa lub np. reakcja z węglanem amonu (przy wykrywaniu wapnia) bądź reakcja z azotanem srebra (przy wykrywaniu jonów chlorkowych). Następnie należy podać w sposób zwięzły PRZEBIEG EKSPERYMENTU np. po połączeniu aldehydu i wodorotlenku miedzi(II), a następnie ogrzaniu powstaje ceglasty osad tlenku miedzi(I). Podanie nazw odczynników jest niezbędne szczególnie, gdy nie podaje się ich w nazwie metody. Nie ma potrzeby opisywać bardzo szczegółowo każdego kroku doświadczenia np. biorę buteleczkę z wodorotlenkiem miedzi i wlewam niewielką jego ilość do próbówki. Następnie biorę drugą buteleczkę z aldehydem i również wlewam niewielką jego ilość… Każdy przepis do ćwiczenia zawiera szczegółowy opis jego wykonania, dlatego też nie ma potrzeby przepisywania opisu wykonania doświadczenia do raportu. Sporadycznie student zostanie poproszony o umieszczenie w raporcie równania przeprowadzonej reakcji. WYNIK w przypadku metody Tromerra będzie brzmiał: zmiana zabarwienia produktów reakcji na kolor ceglasty. W przypadku miareczkowania również często wynikiem będzie zmiana barwy roztworu, a ilość zużytego titranta będzie służyła do obliczenia określonej wartości np. kwasoty soku żołądkowego lub stężenia witaminy C. W przypadku metod kolorymetrycznych wynikiem będzie konkretna liczba; zarówno uzyskana wartość absorbancji jak i obliczone na podstawie wzorca lub krzywej kalibracyjnej stężenie substancji w roztworze badanym. Podobnie wynik liczbowy będzie np. w metodzie Wohlgemutha. Ostatnim pkt. będą WNIOSKI np. dla próby Tromerra: aldehydy wykazują właściwości redukujące same utleniając się do kwasów karboksylowych. Ważne jest, aby nie mylić wyników z wnioskami, co się nierzadko zdarza nawet w poważnych opracowaniach naukowych.

Życzmy owocnych raportów!

Literatura

Monografie i skrypty pomocne w nauce Chemii i Biochemii.

Chemia organizmów żywych


Podstawy technik laboratoryjnych


Prosta biochemia


NOWOŚĆ !!! W czasach, w których wpatrywanie się w ekran komputera w celach edukacyjnych (i nie tylko) mocno nadwyręża cały układ wzrokowy proponujemy przerzucić cześć asymilowanych informacji na nerw słuchowy. W tym celu przygotowane zostały Podcasty Biochemiczne, krótkie formy audio przedstawiające w przystępny sposób najważniejsze zagadnienia z Biochemii. Wystarczy uruchomić podany link na komputerze lub smartfonie, założyć słuchawki i przenieść się wyobraźnią w świat przemian biochemicznych. Projekt jest w fazie rozwoju, niedługo nowe odcinki. Zapraszamy!

https://anchor.fm/jacek-kurzepa