Lekarsko-dentystyczny

Biochemia z elementami chemii

Celem nauczania Biochemii z elementami chemii jest poznanie podstawowych zagadnień dotyczących budowy związków organicznych wchodzących w skład makrocząsteczek obecnych w komórkach, macierzy zewnątrzkomórkowej i płynach ustrojowych oraz procesów biochemicznych zachodzących w organizmie ludzkim, również w odniesieniu do procesów zachodzących w jamie ustnej. Tematyka ćwiczeń dotyczy metabolizmu węglowodanów, lipidów, aminokwasów, białek i kwasów nukleinowych. Student poznaje budowę i znaczenie działania enzymów, rolę witamin oraz regulację hormonalną podstawowych szlaków anabolicznych i katabolicznych. Ponadto poznanie podstawowych metod z zakresu chemii analitycznej pozwoli studentowi na przeprowadzenie charakterystycznych reakcji i zrozumienie przebiegu procesów biochemicznych w organizmie człowieka. Zajęcia laboratoryjne mają za zadanie nauczenie samodzielnego wykonywania doświadczeń chemicznych i wyciągania prawidłowych wniosków.

 

Osoba koordynująca naukę przedmiotu w Zakładzie: dr hab. Jacek Kurzepa

 

Pliki do pobrania

zagadnienia_wymagane_do_zaliczenia_biochemii_z_elementami_chemii.pdf

Zagadnienia wymagane do zaliczenia Biochemii z elementami chemii dla kierunku lekarsko-dentystycznego.

regulamin.zip

Regulamin zajęć i uzyskiwania zaliczeń w roku akademickim 2018/2019. Wymagane hasło.

zagadnienia_zima_2018_2019.pdf

Zagadnienia do przygotowanie. Semestr zimowy 2018/2019.

Konsultacje

Rok akademicki 2018/2019

 

  1. dr hab. Jacek Kurzepa - czwartek 9.30-11.00
  2. Prof. dr hab. Krzysztof Sztanke - poniedziałek 12.30-14.00
  3. dr hab. Irena Musik - środa 9.30-11.00
  4. dr hab. Małgorzata Sztanke - poniedziałek 12.30-14.00
  5. dr hab. Małgorzata Kiełczykowska - czwartek 13.30-15.00
  6. dr Anna Boguszewska-Czubara - środa 10.30-12.00
  7. dr Anna Hordyjewska - piątek 11.30-13.00
  8. dr Anna Horecka - wtorek 10.00-11.30
  9. dr Joanna Kocot - czwartek 14.00-15.30
  10. dr Dorota Luchowska-Kocot - urlop

Jak uczyć się biochemii ?

Biochemia nie jest trudna! Jednak niektóre z przemian są bardzo długie i skomplikowane. Aby przyswoić najważniejsze informacje do każdego szlaku biochemicznego staraj się zapamiętać 5 głównych punktów:

  1. nazwa przemiany oraz jej
  2. rola biologiczna. Ważne, aby oba pojęcia łączyć ze sobą np. nazwa – szlak pentozomonoforforanowy; rola – synteza pentoz oraz NADPH+H+.
  3. lokalizacja procesu w komórce oraz organizmie. Komórka jest podzielona błonami biologicznymi na wiele przedziałów (tzw. kompartmentów). W każdym z nich mogą zachodzić różne przemiany. Obecność przedziałów powoduje, że często przeciwstawne procesy nie mieszają się ze sobą, mogą być osobno regulowane. Najważniejsze kompartmenty z punktu widzenia nauki biochemii to cytoplazma, mitochondrium i jądro komórkowe. Również narządy różnią się między sobą specyfiką prowadzonych procesów biochemicznych.
  4. początkowy substrat i końcowy produkt przemiany. Bardzo często na różnego rodzaju sprawdzianach padają pytania typu: "z czego jest syntetyzowany np. cholesterol", "jaki jest końcowy produkt np. glikolizy". Warto pamiętać takie informacje.
  5. reakcja regulatorowa – reakcja której szybkość wpływa na szybkość zachodzenia całego procesu. Organizm wpływa na procesy biochemiczne oddziałując (za pomocą hormonów lub innych związków biologicznie czynnych) właśnie na reakcje regulatorowe. Również leki często działają poprzez wpływ na reakcje regulatorowe określonych procesów.

 

 

Jak pisać raport z ćwiczeń laboratoryjnych?

Na samym początku nasuwa się pytanie: „Po co pisać raport? Czy nie wystarczy wykonać doświadczenie i pokazać wynik asystentowi?”. Wykonanie doświadczenia i jego właściwa interpretacja są podstawą zaliczenia każdego ćwiczenia laboratoryjnego. Należy jednak pamiętać, iż oprócz wykonania zadania przez studenta, asystent ma obowiązek udokumentowania tego faktu. Potrzeba ta wynika chociażby z treści rozporządzenia MNiSW z dnia 9 maja 2012 w sprawie standardów kształcenia na kierunkach m.in. lekarskim oraz lekarsko-dentystycznym, które określa konkretne efekty kształcenia, jakie student musi uzyskać w trakcie nauczania, a znaczna ich ilość dotyczy zdobywania umiejętności. Aby student uzyskał określoną umiejętność musi ją osobiście wykonać. Śladem dokumentującym jej wykonanie jest np. raport. Nie jest to jedyna forma potwierdzająca nabycie umiejętności. W wielu przypadkach stosowana jest obserwacja oraz sporządzenie tzw. arkusza obserwacyjnego, jednak raport napisany w trakcie wykonywania określonego zadania (szczególnie doświadczenia laboratoryjnego) wydaje się pozostawiać najmniej wątpliwości natury „czy student rzeczywiście nabył tą umiejętność?”. Raporty są przechowywane przez cały cykl kształcenia studenta. Jak więc pisać raport? Forma preferowana w Katedrze i Zakładzie Chemii Medycznej składa się z 5 elementów. Opisując wykonywanie doświadczenia najpierw należy podać jego CEL np. wykazanie redukujących właściwości aldehydów. Następnie należy podać jaką METODĘ będzie się stosować, aby uzyskać określony cel. W przytoczonym przypadku metodą będzie próba Tromerra. Jednak w wielu sytuacjach stosowane metody nie mają nazw pochodzących od nazwisk badaczy. Wtedy piszemy: metoda kolorymetryczna, miareczkowanie, chromatografia cienkowarstwowa lub np. reakcja z węglanem amonu (przy wykrywaniu wapnia) bądź reakcja z azotanem srebra (przy wykrywaniu jonów chlorkowych). Następnie należy podać w sposób zwięzły PRZEBIEG EKSPERYMENTU np. po połączeniu aldehydu i wodorotlenku miedzi(II), a następnie ogrzaniu powstaje ceglasty osad tlenku miedzi(I). Podanie nazw odczynników jest niezbędne szczególnie, gdy nie podaje się ich w nazwie metody. Nie ma potrzeby opisywać bardzo szczegółowo każdego kroku doświadczenia np. biorę buteleczkę z wodorotlenkiem miedzi i wlewam niewielką jego ilość do próbówki. Następnie biorę drugą buteleczkę z aldehydem i również wlewam niewielką jego ilość… Każdy przepis do ćwiczenia zawiera szczegółowy opis jego wykonania, dlatego też nie ma potrzeby przepisywania opisu wykonania doświadczenia do raportu. Sporadycznie student zostanie poproszony o umieszczenie w raporcie równania przeprowadzonej reakcji. WYNIK w przypadku metody Tromerra będzie brzmiał: zmiana zabarwienia produktów reakcji na kolor ceglasty. W przypadku miareczkowania również często wynikiem będzie zmiana barwy roztworu, a ilość zużytego titranta będzie służyła do obliczenia określonej wartości np. kwasoty soku żołądkowego lub stężenia witaminy C. W przypadku metod kolorymetrycznych wynikiem będzie konkretna liczba; zarówno uzyskana wartość absorbancji jak i obliczone na podstawie wzorca lub krzywej kalibracyjnej stężenie substancji w roztworze badanym. Podobnie wynik liczbowy będzie np. w metodzie Wohlgemutha. Ostatnim pkt. będą WNIOSKI np. dla próby Tromerra: aldehydy wykazują właściwości redukujące same utleniając się do kwasów karboksylowych. Ważne jest, aby nie mylić wyników z wnioskami, co się nierzadko zdarza nawet w poważnych opracowaniach naukowych.

Życzmy owocnych raportów!

Literatura

Monografie i skrypty pomocne w nauce Chemii i Biochemii.

Chemia organizmów żywych


Podstawy technik laboratoryjnych


Prosta biochemia